Van coax en koper naar glasvezel in het bedrijfsnetwerk van een kmo

​Veel kmo’s werken in een gebouw waar de bekabeling jaren geleden is aangelegd, vaak met een mengeling van coaxkabels en koperen netwerkkabels. Zolang het netwerk zijn werk doet, blijft die bekabeling meestal onaangeroerd. Toch komt het moment waarop meer gebruikers, cloudtoepassingen en gegevens de grenzen van die verbindingen opzoeken. Dit artikel bekijkt wat de bestaande bekabeling kan, wanneer glasvezel een beter antwoord biedt en hoe een overstap geleidelijk kan verlopen.

Wat de bestaande bekabeling doorgaans kan

Coaxkabels worden in bedrijfsgebouwen vooral gebruikt voor kabelinternet en tv-distributie, en in oudere installaties soms ook voor netwerkverbindingen. Koperen netwerkkabels, zoals UTP, vormen in de meeste kantoren de basis van het interne netwerk. Die kabels werken goed over korte afstanden, tot ongeveer honderd meter, en volstaan voor veel dagelijkse toepassingen. De grens ligt bij de afstand en bij de snelheid. Hoe groter het gebouw of hoe hoger de eisen aan de verbinding, hoe vaker men tegen die grenzen aanloopt.

Daar komt bij dat koper gevoelig is voor elektromagnetische storingen, bijvoorbeeld in de buurt van machines of zware elektrische installaties. In productieruimtes en magazijnen speelt dat geregeld, en het kan zich uiten in trage of wegvallende verbindingen waar men moeilijk de oorzaak van vindt.

Waar glasvezel het verschil maakt

Glasvezel stuurt gegevens door als licht, waardoor het signaal over veel grotere afstanden bruikbaar blijft en niet gestoord wordt door elektrische apparatuur. Voor een kmo die meerdere gebouwen of verdiepingen met elkaar verbindt, is dat een duidelijke meerwaarde. Ook de capaciteit ligt hoger, zodat een verbinding die vandaag volstaat, ook bij groei van het aantal gebruikers nog bruikbaar blijft. Bij de keuze van een fiber kabel spelen vooral de afstand en de toepassing een rol. Singlemode is bedoeld voor langere trajecten, multimode voor korte verbindingen binnen een gebouw. Een installateur kan op basis van het tracé en de apparatuur bepalen welk type past.

Glasvezel is wel gevoeliger voor onzorgvuldige montage dan koper. Te scherpe bochten of vuile connectoren verzwakken het signaal, en het lassen van vezels vraagt speciaal gereedschap en ervaring. Dat is een reden om de installatie aan een gespecialiseerde partij toe te vertrouwen en de verbindingen na de aanleg te laten meten.

Stapsgewijs overstappen zonder stilstand

Een kmo hoeft niet alle bekabeling in één keer te vervangen. Meestal begint men met de verbindingen waar de belasting het grootst is, zoals de link tussen de serverruimte en de verdiepingen of tussen twee gebouwen. De koperen kabels naar de werkplekken blijven dan voorlopig in gebruik, en de bestaande coaxkabels blijven liggen zolang ze nog nodig zijn voor kabelinternet of tv. Dat beperkt de kosten en vermijdt dat het bedrijf stil komt te liggen tijdens de werken.

Bij elke stap loont het om ruimte te laten voor later. Extra vezels in een kabel kosten bij de aanleg weinig, terwijl bijleggen achteraf veel meer werk vraagt. Ook een duidelijke labeling en een bijgehouden overzicht van welke kabel waar naartoe loopt, maken latere wijzigingen een stuk eenvoudiger. Bedrijven die onderdelen voor zo’n traject zoeken, vinden bij Maunt een overzicht van onder meer kabels, aansluitmateriaal, patchkabels en gereedschap voor glasvezelinfrastructuur.

De overstap van coax en koper naar glasvezel is zelden een kwestie van alles of niets. Een kmo die eerst de zwaarst belaste verbindingen aanpakt, de bestaande kabels laat liggen zolang ze nuttig zijn en bij elke stap rekening houdt met uitbreiding, houdt het netwerk overzichtelijk en beheersbaar. Op die manier groeit de bekabeling mee met het bedrijf in plaats van het in de weg te zitten.