Maike Sleymer neemt leiding van wegenbouwer ATF over van haar moeder Mieke Frijters

​Bij het Antwerpse wegenbouwbedrijf ATF staat de derde generatie aan het roer. Maike Sleymer nam in december 2025 de leiding over van haar moeder Mieke Frijters. Het familiebedrijf uit Zandvliet, gespecialiseerd in grond-, wegenis- en rioleringswerken in Antwerpen en omgeving, telt vandaag bijna 100 medewerkers. ATF maakt de overdracht nu pas bekend, nadat de nieuwe rolverdeling eerst intern haar plaats kreeg.

“Voor ons moest de overdracht in de eerste plaats binnen het bedrijf goed zitten”, zegt Sleymer. “Ik vond het belangrijker dat onze mensen wisten waar we naartoe gingen en dat de overgang natuurlijk verliep, dan dat we daar meteen groot over communiceerden.”

Van de camionette naar de receptie

Dat ze ooit op de stoel van haar moeder wilde zitten, wist Sleymer als klein meisje al. Haar weg ernaartoe begon op de werf. Op haar achttiende wilde ze weten wat iedereen bij ATF precies deed. Elke ochtend stond ze om zes uur klaar met haar boterhammen en elke week stapte ze in een andere camionette. Ze legde riolering en klinkers, brak hekwerk af en leerde vooral de mensen achter het bedrijf kennen.

Haar moeder had een ander traject voor ogen: eerst een diploma, dan ervaring bij een ander bedrijf en misschien een jaar in het buitenland. Een opleiding in Gent bleek voor Sleymer echter niet de juiste match. Acht maanden later stond ze opnieuw bij ATF voor de deur, met een duidelijke keuze. “Of ik kom hier bij ATF werken, of ik ga bij een ander bedrijf werken.”

Ze begon aan de receptie, ging na twee jaar naar HR en daarna naar de procesopvolging. Toen ze merkte dat ze technische kennis miste, volgde ze naast haar job de opleiding Werforganisatie Wegenbouw aan AP Hogeschool, met opnieuw drie maanden stage op de werven. Daarna volgden nog twee jaar zaterdagonderwijs en een opleiding Algemeen Management aan Vlerick Business School. Ondertussen nam ze binnen het bedrijf vanuit verschillende afdelingen steeds meer verantwoordelijkheid op.

​Loslaten betekent voor mij niet verdwijnen. Ze hoeft mij niet te kopiëren. Ze moet er haar eigen sausje over gieten.

Leidinggeven vanuit de werf

Die achtergrond bepaalt hoe Sleymer vandaag leidinggeeft. Ze is geregeld op de werven, praat met de medewerkers en communiceert direct. Beslissingen neemt ze graag snel.

“De mensen op de werf hebben mij enorm veel geleerd”, zegt ze. “Je kunt veel leren in een opleiding of aan een vergadertafel, maar uiteindelijk zijn het de mensen buiten die iedere dag moeten zorgen dat het gebeurt. Het is nu aan mij om ervoor te zorgen dat zij goed kunnen blijven werken en dat nieuwe mensen de kans krijgen om het vak te leren.”

De komende jaren wil ze onder meer inzetten op medewerkers en opleiding, verdere digitalisering, een sterkere interne organisatie, duurzaamheid en de ontwikkeling van de verschillende activiteiten. Het bedrijf beschikt over eigen gespecialiseerde ploegen en een uitgebreid machinepark, en is sterk aanwezig in de Antwerpse haven. Het investeert ook in de recyclage van wegenbouwmaterialen: het eigen recyclageterrein werd recent volledig vernieuwd en kreeg een vaste breekinstallatie.

Een rustige aanloop had Sleymer niet. In november 2025 werd ze mama van haar zoontje César, een maand later nam ze de leiding van het bedrijf over.

​Je kunt veel leren in een opleiding of aan een vergadertafel, maar uiteindelijk zijn het de mensen buiten die iedere dag moeten zorgen dat het gebeurt.

Familiecharter legt rolverdeling vast

ATF werd in 1960 opgericht door Kees Frijters als Aannemings- en Transportbedrijf C. Frijters. Na zijn overlijden zette Mieke Frijters het bedrijf vanaf 1982 voort met haar broer Leon. In 2014 nam ze het volledig in handen.

Voor de overdracht legden moeder en dochter hun afspraken en verwachtingen vast in een familiecharter. Frijters blijft betrokken en stelt haar ervaring ter beschikking, maar haar dochter leidt het bedrijf en neemt de beslissingen. “Loslaten betekent voor mij niet verdwijnen”, zegt Frijters. “Ik blijf betrokken en ben graag een klankbord, maar Maike leidt het bedrijf. Ze hoeft mij niet te kopiëren. Ze moet er haar eigen sausje over gieten.”

De generatiewissel geeft Frijters ook meer ruimte voor de bredere sector. Ze is voorzitster van VlaWeBo Antwerpen, zetelt als bestuurslid bij Fluvant en ondersteunt de opstart van een nieuwe wegenbouwopleiding bij De Masten in Kapellen.

Verder bouwen op wat er staat

Een radicale koerswijziging plant Sleymer niet. “Ik heb het bedrijf niet overgenomen om alles wat er is te veranderen. Daarvoor is er door mijn mama, mijn nonkel en mijn opa en alle mensen die hier doorheen de jaren gewerkt hebben te veel moois opgebouwd”, zegt ze.

Alleen behouden wat er is, volstaat voor haar evenmin. Ze wil kijken waar het beter kan, nieuwe kansen grijpen en ervoor zorgen dat medewerkers graag bij ATF werken. Haar blik reikt daarbij verder dan de volgende werf. “Ik wil dat we keuzes maken waarmee ATF ook over twintig of dertig jaar nog een sterk en gezond familiebedrijf is.”

En de stoel waarover ze als kind sprak? “Alleen begrijp ik nu veel beter hoeveel verantwoordelijkheid erbij hoort”, lacht ze.