Bijna een kwart meer 66-plussers aan het werk, en inkomen is zelden de hoofdreden

​In de eerste helft van 2026 werkten in België bijna een kwart meer 66-plussers dan in dezelfde periode van 2025. Dat blijkt uit cijfers van hr-dienstverlener Acerta, die op 4 september in verschillende kranten verschenen. Waarom zoveel gepensioneerden blijven werken, onderzocht verzekeraar NN in zijn Financiële Gemoedsrustbarometer. Daaruit blijkt dat plezier in het werk de belangrijkste drijfveer is. Het aanvullen van het inkomen staat pas op de zesde plaats.

Plezier, contacten en een vaste dagindeling

Van alle gepensioneerden die nog aan de slag zijn, geeft 62 procent plezier in het werk als reden. Daarna volgen sociale contacten (51 procent) en het behouden van een dagstructuur (48 procent). Zelf kunnen beslissen wanneer en hoeveel ze werken, scoort bij 41 procent. Zich fitter en gezonder voelen noemt 40 procent. Het inkomen aanvullen komt pas daarna, bij 33 procent. Iets teruggeven aan de maatschappij en kennis en ervaring delen worden respectievelijk door 24 en 21 procent genoemd.

De cijfers gaan over twee soorten werk. Iets meer dan de helft van de actieve gepensioneerden (52 procent) heeft betaald werk, de rest werkt onbetaald, bijvoorbeeld als vrijwilliger. De motieven verschillen sterk tussen beide groepen.

Betaald werk: ook het inkomen telt

Bij wie betaald doorwerkt, blijft plezier de belangrijkste reden (66 procent). Het aanvullen van het inkomen staat hier wel op de tweede plaats, met 59 procent. Daarna komen het behouden van een dagstructuur (50 procent), sociale contacten en zelf bepalen wanneer en hoeveel je werkt (beide 47 procent). Zich fitter voelen speelt bij 42 procent mee.

Dat betekent niet dat inkomen voor de meeste gepensioneerden een bijzaak is. Voor een duidelijke meerderheid van de betaalde werkers telt het wel mee, maar het komt altijd samen met andere redenen. Bijna niemand blijft uitsluitend voor het geld werken.

Onbetaald werk: contact en maatschappelijke bijdrage

Bij onbetaald werk liggen de accenten anders. Plezier (57 procent) en sociale contacten (55 procent) staan bovenaan, gevolgd door dagstructuur (46 procent). De vierde plaats is voor iets terugdoen voor de maatschappij, bij 40 procent. Bij betaald werk geeft slechts 10 procent die reden. Het inkomen speelt bij vrijwilligers nauwelijks een rol, met 4 procent.

Ook de ruimte om zelf te kiezen speelt een kleinere rol bij onbetaald werk (35 procent) dan bij betaald werk (47 procent).

Zelfstandigen kiezen vaker voor mentorschap

Gepensioneerde zelfstandigen werken volgens NN vaker uit intrinsieke motivatie dan om extra inkomsten te verwerven. Ze stappen ook vaker over op een mentorschap, waarin ze hun kennis en ervaring doorgeven. Over de omvang van die groep en de precieze percentages geeft het persbericht geen cijfers.

Wat de cijfers wel en niet zeggen

De twee bronnen meten niet hetzelfde. Acerta telt het aantal werkende 66-plussers in de eerste jaarhelft van 2026. De NN-barometer peilt de motieven van gepensioneerden die nog actief zijn, zonder dat de leeftijd precies wordt afgebakend. Het veldwerk liep van 10 tot 29 maart 2026 bij 1.405 Belgen tussen 18 en 79 jaar. Voor de volledige steekproef geldt een maximale foutenmarge van 3 procent. Om extra inzicht te krijgen werden 200 zelfstandigen en 100 gepensioneerde zelfstandigen extra bevraagd. Hoeveel werkende gepensioneerden in de steekproef zaten, vermeldt het persbericht niet, waardoor de percentages voor die groep met enige voorzichtigheid gelezen moeten worden.

Voor werkgevers is de boodschap wel duidelijk. Wie ervaren mensen na hun pensioen wil laten meewerken of begeleiden, komt volgens de cijfers verder met inspraak over werkuren, sociaal contact en zinvolle taken dan met enkel een financiële prikkel. Of dat ook verklaart waarom het aantal werkende 66-plussers vorig jaar zo sterk steeg, onderzochten Acerta en NN niet.